Woensdagochtend, half tien, Wilhelminastraat
Tim Peters legt een rol verduisterende stof op de toonbank en wijst naar het etiket dat er sinds deze maand aan hangt, terwijl boven de rol nog steeds het kaartje met de oude prijs bungelt. Hij zegt dat diezelfde rol in juli 47,50 euro kostte en nu 51,40 euro. 'Dat verschil komt niet door de fabriek in Twente, maar door het papierwerk dat erbij hoort', zegt Peters, die de uitvoering van het bedrijf doet en die de inkoopfacturen van de afgelopen drie maanden naast elkaar heeft gelegd om te kijken waar het precies misgaat.
De winkel zit op nummer 42, tussen de bakker en een kapsalon. Klanten komen uit de Indische Buurt, uit de Vogelbuurt en vanaf het station Hilversum, vaak met de bus langs de Stationsstraat. Een vaste klant uit de Kerkelanden belde vorige week om te vragen waarom haar offerte voor vier gordijnen 62 euro hoger uitviel dan in mei, en Peters legde het aan de telefoon uit en zette het daarna in een mail.
Het bedrijf werkt sinds 1999 met dezelfde leveranciers. Een daarvan levert zware linnen stoffen uit een weverij bij Tilburg, een andere komt uit Polen en stuurt sinds augustus per zending een uitgebreider dossier mee dan voorheen, met herkomstverklaringen die vroeger niet nodig waren en nu bij elke partij opnieuw moeten worden gecontroleerd voordat er ook maar een meter van de rol gaat.
Wat de regel precies verandert
De nieuwe bepaling vraagt per partij stof een document waarop herkomst, samenstelling en verdere verwerking staan, iets wat voor grote ketens een kwestie van software is maar voor een werkplaats met drie mensen neerkomt op uren uitzoeken. Eva de Boer in het magazijn is elke vrijdagmiddag ongeveer twee uur kwijt aan het aanvullen van papieren die vroeger gewoon bij de factuur zaten, en die tijd gaat ergens van af.
Sven Visser achter de receptie merkt het aan de balie. Klanten willen een prijs die een paar weken houdt. 'Wij geven de inkoop door, meer niet', zegt Visser, die sinds 2019 achter die balie staat en de vragen ziet verschuiven van levertijd naar prijsvastheid. De marge op een eenvoudig rolgordijn is klein, en reken maar mee: een raam van 160 bij 140 centimeter vraagt ongeveer 2,3 meter stof, plus band, plus het oprolmechaniek, terwijl het uurloon voor het naaien gelijk blijft en de stof niet. Wie in Hilversum-Zuid vier ramen laat doen, zit al snel 90 tot 140 euro hoger dan een jaar geleden. Niet omdat er meer tijd in gaat zitten.
De markt op de Grote Markt
Op zaterdag kijkt een van de medewerkers op de markt bij de Grote Markt rond, niet om te verkopen maar om te horen hoe anderen het aanpakken. Daar hoort Peters van een collega uit Bussum dat die er helemaal mee stopt met losse stof en alleen nog werken op maat aanbiedt, en een kraamhouder uit Naarden zegt dat hij zijn voorraad heeft gehalveerd en alleen nog restpartijen opkoopt. Wat opvalt: de prijzen in de winkelstraat lopen uiteen. Bij een zaak aan de Langestraat kost een meter verduisterende stof 34,95 euro. Twee straten verder vraagt een woonwinkel 22,50 euro, maar daar zit geen enkele bevestiging bij en vaak ook geen garantie op het mechanisme, wat klanten pas merken als het koord na een jaar stroef loopt en er niemand is om op terug te vallen. Klanten vergelijken en bellen dan terug naar de Wilhelminastraat. Meestal klopt er iets niet.
Sommigen haken af.
Wat dit betekent voor wie hier woont
Een huurwoning in Hilversum heeft vaak standaardmaten, en juist daar zit de pijn, want bij een rijtjeshuis uit de jaren vijftig zijn de ramen 1,28 meter breed, een maat die niet in een standaardpakket past. Wie dan een goedkope oplossing zoekt, komt uit op zelf knippen en plakken. Dat ziet er na twee jaar anders uit dan gepland. Peters krijgt telefoontjes van mensen die hun hele huis in één keer willen doen en dan schrikken van het totaalbedrag, en hij adviseert dan om het in twee delen te splitsen, bijvoorbeeld eerst de woonkamer en later de slaapkamers, zodat de prijs over twee maanden wordt gespreid in plaats van alles op één factuur. 'Dat is geen trucje, dat is gewoon hoe het nu werkt', zegt hij.
Voor de huurders in de flat aan de Bosdrift, waar de ramen groot zijn en de zon hard binnenkomt, is uitstel geen optie. Daar wordt in september nog gemeten, ook als de opdracht pas in november wordt gegeven. Sven Visser noteert dan de maat en de stof, en de klant beslist later, soms pas in januari als de feestdagen voorbij zijn en er weer ruimte is in het huishoudbudget.
Wat er in de werkplaats verandert
In de werkplaats achter de winkel liggen rollen op stellages van vloer tot plafond, en Eva de Boer houdt bij welke partij wanneer binnenkomt en of het bijbehorende papier compleet is. Ontbreekt er iets, dan gaat de rol apart en wordt er niet verwerkt tot het aangevuld is. Dat kost ruimte.
Ruimte is er niet veel. Het aantal opdrachten per week is ongeveer gelijk gebleven, maar de gemiddelde opdracht is kleiner geworden, met meer losse metingen en vaker een tweede bezoek, wat betekent dat er meer door Hilversum wordt gereden en minder meters stof per rit worden verwerkt dan een jaar geleden, terwijl de kosten per rit juist zijn gestegen door brandstof en parkeertarieven in het centrum.
Verder in de straat
Bij de schoenmaker twee deuren verder speelt iets soortgelijks met de prijs van zolen. De bloemist op de hoek van de Wilhelminastraat en de Neuweg heeft sinds augustus de prijs van bosrozen met 1,10 euro verhoogd, en ook daar is het verhaal hetzelfde: inkoop duurder, administratie zwaarder, en een klant die niet altijd begrijpt waarom de rekening stijgt terwijl het product hetzelfde lijkt. Tiltableova aan de Wilhelminastraat 42 is bereikbaar op 035 2830090 en via [email protected]. De winkel is open van maandag tot en met vrijdag van 9:00 tot 18:00 uur en op zaterdag van 10:00 tot 14:00 uur.
Op zondag zijn de deuren dicht.
Meer berichten over winkels en prijzen in Hilversum staan op tiltableova.click.
